Kamienie zasłyszenia

Słyszałem, że nie wolno podpalać takich kamieni jak ja!
Inaczej może stać się coś strasznego!

Krążą plotki o broni białej potężniejszej nawet od noży
olbrzyma, które wykuwa Medigoron.

Mówi się, że przed walką z większą grupą przeciwników
w ustawieniach trybu namierzania warto wybrać tryb „Ręczny”.

Podobno w lochu zawsze można znaleźć
coś nowego, nawet po jego ukończeniu.

Wiatr szepce na piaskach pustyni, że Hylianie mają bóstwo
Gerudo za złowrogiego duszka...

Gorońscy smakosze oceniają stek z głazu na podstawie jego
poziomu twardości.

Zwyczajem Gerudo jest chować kosztowności w miejscach
oznaczonych specjalnymi symbolami i dekoracjami z kości...

Medigoron ponoć je, śpi i prowadzi wszystkie
sprawunki wewnątrz swojego ciasnego warsztatu.

Goronowie gadają, że w ogromnej wazie w samym środku
ich miasta ukryte są tajemnicze skarby.

Jak pokazują ostatnie wydarzenia, niepokojenie zmarłych
wywołuje gniew pewnego dziecka.

Na dworze mówi się, że pan Ganondorf dosiada
imponującego, karego gerudiańskiego ogiera.

Mieszkańcy Zamku Hyrule twierdzą, że księżniczka Zelda
zachowuje się czasem jak chłopczyca.

Podobno raz na jakiś czas Gerudo wybierają się do
miasteczek w Hyrule w poszukiwaniu miłości...

Malon z rancza Lon Lon marzy rzekomo, że spotka kiedyś
rycerza w lśniącej zbroi, który odjedzie z nią w siną dal...

Historia zna przypadki, w których godny rumak sam odnalazł
swego jeźdźca, gdy tylko ten go wezwał.

Królewska straż donosi, że złodziejką, która nawiedzała ostatnio
ten obszar, jest Gerudianka o imieniu Naburu.

Pszczelarze sugerują, że hyliańskie pszczoły łakną nie tylko
miodu – zbierają też rupie.

Każde dziecko wie, że za nękanie kukuraków należy się
sroga kara.

Rozkołysane drzewa szepczą, że jeden z Kokirich opuścił
kiedyś las... I przeżył!

Jeśli wierzyć plotkom, jeden z mieszkańców Lasu Kokiri
wcale nie jest wróżkowym dzieckiem...

Tradycyjna gwara Kokirich zakłada użycie „jacha” na końcu
zdania, ale mało który z nich nadal tak mówi. Jacha!

Znane są opowieści o obcych, którzy zaginęli w głębi Lasu
Kokiri i przemienili się w potwory.

Zdaje się, że hodowczyni kukuraków odwiedza czasem
laboratorium nad Jeziorem Hylii, by pomagać w badaniach
nad miniaturyzacją drobiu.

Świadkowie twierdzą, że istnieje sposób, aby turlać się
pod wodą.

Krążą plotki, że Dolina Gerudo Ganondorfowi nie wystarczy –
ma on ponoć chrapkę na całe Hyrule.

Mówi się, że pracownik strzelnicy nie ma
cierpliwości dla osób, które łamią zasady gry.

Są tacy, którzy sądzą, że noszenie okularów w salonie skrzyń
ze skarbami w Podzamczu powinno być zakazane.

Legenda głosi, że Kaepora Gaebora to sowie wcielenie
starożytnego mędrca.

Podobno pewne kombinacje nut zagrane przy
kamieniu zasłyszenia mogą dać niesamowite rezultaty.

Ptaszki ćwierkają, że po podejściu do motylka z kijaszkiem
Deku w dłoni można otrzymać miłą niespodziankę...

Ornitolodzy opisują Kaeporę Gaeborę jako niezwykle
dostojnego, legendarnego wręcz drapieżnika, ale, jak
na ptaka, to ten jest z natury dość przyziemny...

Tako prawią mędrcy: przeszłość nigdy nas całkiem nie
opuszcza, a przyszłość nawiedza nas szybciej, niż się tego
spodziewamy.

Saria często czuje się samotna, choć stara się to ukryć.

Dochodzą mnie słuchy, że nikt nie życzy sobie otrzymać
królewskiego pocałunku króla Zory.

Chłodne jak lód serce księżniczki Ruto ogrzał niedawno
pewien młodzieniec...

Każdy rybak wie, że żeby złowić wielką sztukę, trzeba przejść
się na ryby wieczorem lub o poranku.

Chyba... chyba... chyba...

jest tu... tu... tu...

echo... echo... echo...

Słyszy się, że pan Ganondorf cieszy się wśród Gerudo
niemal boską czcią.

Wróżki nie potrafią zachowywać tajemnic –
nic, tylko by o nich gadały.

Zdaniem ekspertów, skóra Zorów pokryta jest malutkimi
łuskami.

I jak? Co sądzisz? Przydatne to było?

Cóż, tak czy siak, to tylko plotka...

Zaraz będzie poranek!

Jest poranek!

Zaraz będzie południe!

Jest południe!

Zaraz będzie wieczór!

Jest wieczór!

Zaraz zapadnie noc!

Jest noc!

Być może...

...jakaś złowroga moc igra z upływem czasu.

Zapewne tak...

Wytrwały z ciebie jegomość. Słuchajże...
Jest poranek! Dotarło?

Sprawdzaj, ile chcesz, ale czasu nie
przyspieszysz... Jest poranek!

Jest poranek. Wystarczy?

Wytrwały z ciebie jegomość. Słuchajże...
Zaraz będzie południe! Dotarło?

Sprawdzaj, ile chcesz, ale czasu nie
przyspieszysz... Zaraz będzie południe!

Zaraz będzie południe. Wystarczy?

Wytrwały z ciebie jegomość. Słuchajże...
Jest południe! Dotarło?

Sprawdzaj, ile chcesz, ale czasu nie
przyspieszysz... Jest południe!

Jest południe. Wystarczy?

Hihihi! Oto ogłaszam obecną godzinę...

Jest czas!

Hihihi! Oto ogłaszam obecną godzinę...

Jest czas!

Hihihi! Oto ogłaszam obecną porę dnia...

Hihihi! Ponownie ogłaszam obecną porę dnia...

Ponownie... ogłaszam obecną porę dnia.

...

Widziałam już kiedyś te kamienie...
Zastanawiam się, ile już tak stoją.

Dawno nie widziałem takiej maski.

Ciekawe, kto je tak wyrzeźbił, co?

Ten symbol trochę przypomina oko, co nie?

Ten głaz musiał widzieć mnóstwo ciekawych
rzeczy, od kiedy go tu postawiono.

Twoja maska jest mi bliska, więc zdradzę ci pewien sekret...

Zdradzę ci pewien sekret...

O co biega z tymi kamieniami? Mają na sobie
jakieś dziwne znaki...

Te znaki kojarzą mi się z tą maską,
którą wypożyczyłeś...

Czy te znaki przypadkiem... nie są dokładnie
takie same jak na jednej z twoich masek?

Im więcej myślę o tych kamieniach, tym
dziwniejsze mi się wydają...

Ten symbol trochę przypomina oko, co nie?

Ten głaz musiał widzieć mnóstwo ciekawych
rzeczy, od kiedy go tu postawiono.