Npc_Kokiri_012

O... przepraszam. Tak sobie na głos myślałam.

Co to za maska? Czemu ona taka tajemnicza...?

O... przepraszam. Zamyśliłam się.

Pan pachnie jak taki nasz kolega, który kiedyś
mieszkał w tym lesie.

No, ale może istnieją inni, którzy pachną
tak samo. Kto to wie...

Pan pachnie podobnie do jednego chłopca,
który dawno temu opuścił ten las.

Chociaż w sumie może mi się zwyczajnie
przywąchało...

Pan jest tym panem, co przyszedł do sklepu,
prawda?

Ależ było straszno! Wszędzie były tłumy
potworów. A potem – wzięły i zniknęły.

Dziwna sprawa... Nieprawdaż, Link?

A... Ojej. Przepraszam, zdawało mi się,
że jest pan takim chłopcem,
który dawno temu opuścił nasz las.

Podobnie pan do niego pachnie.

Co to za dziwaczne przebrania...? Czy to aby nie... potwór?

O, gość? Co za rzadkość!

Do niedawna tu, w lesie, kłębiło się mnóstwo
potworów. Ale potem wszystkie nagle zniknęły!

Nie wiedziałam już, co z nami będzie...
Dobrze, że już po wszystkim! Nie, Link?

A... teraz to może nie czas na takie rozmowy.

Potwory na zewnątrz ciągle wracają,
raz za razem, nawet kiedy się je pokona.

Dlatego ja siedzę tutaj. I zastanawiam się,
czy jeszcze kiedyś ujrzę niebo...

Chciałabym, żebyśmy już te potwory wypędzili,
żeby las już wrócił do normalności,
ale one wciąż powracają...

Co my mamy teraz zrobić?

Kto pan jesteś?!

A, przepraszam... Zaskoczył mnie pan.

Widział pan te potwory na dworze? Nawet jak
je pokonać, to powracają, znowu i znowu.

Dlatego ja wolę zostać tu, gdzie bezpiecznie.
Ciekawe, ile tu jeszcze będę zmuszona zostać...

Śmiesznie pana oczy wyglądają. Czy to teraz
taka moda panuje?

Ładna maska! Chociaż dorosłemu to tak trochę
średnio pasuje.

Ale pan blady. Dobrze się pan czuje?

Ojej! Co to za maska? Czy to z kory drzewa?
Nie do wiary...

Czy to są uszy na czubku pana głowy? Z takimi
uszami na pewno z daleka pan słyszy, jak pana
wołają na obiad!

Chłopcy są mocni tylko w gębie... Jak przyszło do bicia
potworów, nie przydali się kompletnie do niczego.

Jaka duża twarz. Doskonale by pasowała,
gdyby ciało też miał pan większe! Hi, hi!

Dziwny kształt mają pana uszy. Hm... A może
to wcale nie są uszy?

Jakie jasne oczy... Proszę się na mnie nie patrzeć,
ja się lekko wstydzę.

Czy to jest maska jakiejś dziewczynki?
Wygląda nieco jak my, Kokiri, ale też... inaczej.

Ta maska wygląda zupełnie jak Link!
Ale też nieco inaczej...

Link... przy tobie zawsze się uśmiecham.

Łaa, ależ niecodzienna maska! Ja też chcę taką!

Och! Yyy, Link? Zaskoczyłeś mnie.

Nic mi nie jest, bo Wielkie Drzewo Deku zawsze
jest ze mną!

A tak przy okazji, Link, spotkałeś się już z Sarią?

Ciekawe, gdzie się podziała...
Może jest tam, gdzie zwykle...?

Saria bardzo chciała się z tobą spotkać, Link.
Wydaje mi się, że jest tam, gdzie zawsze.

Wielkie Drzewo Deku jest zawsze z nami...
Więc wszystko będzie w porządku!

Nic mi nie jest, słowo!

Bo Wielkie Drzewo Deku zawsze będzie z nami!

Em, tak sobie właśnie myślałam o czymś, co
kiedyś powiedziało Wielkie Drzewo Deku...

„Któregoś dnia ja też powrócę do ziemi...
Ale nie lękajcie się, bowiem serce moje
na zawsze jest z wami”.

To znaczy, że Wielkie Drzewo Deku jest zawsze
blisko mnie!

Tak więc postanowiłam, że już nie będę się
więcej smucić...

Żałuję, że nie rozmawiałam więcej z Wielkim
Drzewem Deku...

Tyle wiedziało o świecie poza granicami lasu...

Nie... nie mogę uwierzyć,
że Wielkie Drzewo Deku uschło...

Gdybym wiedziała, że tak się stanie...
dużo więcej bym z nim rozmawiała...

To... to nie do wiary, że Wielkie Drzewo Deku
odeszło... Tyle z nim jeszcze chciałam omówić...

Nie wierzę... To nie może być prawda...

Wiesz, wróżki zawsze mają na względzie
nasze dobro.

Jak kiedyś będziesz potrzebował pomocy,
zdaj się na swoją wróżkę! Na pewno będzie jej
bardzo miło.

Wróżki dostrzegają dużo więcej od nas.
Czasem zauważają całkiem zaskakujące rzeczy...
Więc uważnie swojej słuchaj!

Hej, czy rozmawiałeś już ze swoją wróżką?

Ła! Link, wreszcie towarzyszy ci wróżka!

Teraz Mido nie będzie mógł cię już nazywać
bezwróżkowcem.

Już na zawsze będziecie razem, więc pamiętaj,
żeby dużo ze sobą rozmawiać
i solidnie się zaprzyjaźnić!

O?

Czemu...

Łaa, jakie wielgachne gały! A nie... To nie są
tylko twoje oczy, już widzę...

Łaa, czy ty coś w ogóle widzisz przez tę maskę?
Ale muszę przyznać, że jest ładna!

Łaa, twoja maska wygląda na niezniszczalną!
Ale super!

Łaa, twoja maska jest taka... gładka.
Trochę się jej boję!

Łaa, ale wysoka głowa! Bardzo śmieszna!

A co, jeśli woda łączy się z zupełnie innym światem?!

Łaa, jaka olbrzymia twarz! Ale wciąż urocza!

Łaa, ta maska ma takie przejrzyste oczy!
Ale fajnie!

Łaa, jakie wielkie oczy! Bardzo piękne!

Łaa, jaka elegancka damska maska! Śliczna!

Łaa, masz maskę swojej własnej twarzy?
Ale jesteś zabawny!

Co?!

Wiatr?!

Co?!

Eee?!

Ubrania mi przemokły...

Uch...

Dziwne...

O, już jest spokój...

Hihi, ładna piosenka.

Jak ślicznie...

Dobrze grasz!

Hihi, ładna piosenka.

Jak ślicznie...

Dobrze grasz!

Hihi, ładna piosenka.

Jak ślicznie...

Dobrze grasz!

Hihi, ładna piosenka.

Jak ślicznie...

Dobrze grasz!

Znam ten kawałek...

Lubię „Melodię Sarii”!

Tak mi spokojnie...

Ale niespotykane...

Wyjątkowa melodia...

To ty ułożyłeś?

Hihi, ładna piosenka.

Jak ślicznie...

Dobrze grasz!

Hihi, ładna piosenka.

Jak ślicznie...

Dobrze grasz!

Hihi, ładna piosenka.

Jak ślicznie...

Dobrze grasz!

Hihi, ładna piosenka.

Jak ślicznie...

Dobrze grasz!

Hihi, ładna piosenka.

Jak ślicznie...

Dobrze grasz!

Przestań...

Słuchaj...

Co ty odwalasz?!

Ał, gorąco!

Aua, aua, aua!

Ostrożnie z tym!

Za jasno!

O łał!

Ej, co jest?!

Łaa!

Oj!

Ajjj!

Jejku!

Brrr!

Mróz szczypie!

Ej no!

Ejże!

Nie, no!