Fado

Nie zbijesz mnie z tropu tą swoją maską!
Ja wiem, kto ty jesteś – jakiś dziwny dorosły!

Dziwny dorosły. Po co się tak na mnie gapisz?
Zresztą, wszystko jedno...

Może też chcesz być kościosem? Hi, hi!

Wiesz, każdy, kto wchodzi do lasu, jakby znika.

A konkretnie – zmienia się w kościosa.

Piła, którą ci dałam, chyba należała do tego koleżki,
który tu kiedyś był. Ale już go nie ma! Hi, hi!

To należy do lasu! Oddawaj albo nigdy ci nie
wybaczę!

To powstało z lasu! Czemu to ukrywasz?
Pokazuj, ale już.

Nie oddasz? Taki będziesz?! No, to jak ci się coś
złego stanie, to nie przychodź do mnie z płaczem.

Hejże... Wiem, że masz przy sobie coś,
co powstało z tego lasu. Pokaż mi.

Hm... Więc myślisz, że to przede mną ukryjesz?
Ja dobrze wiem, że masz przy sobie coś,
co powstało z tego lasu.

Szukasz tego koleżki, który tutaj był wcześniej?
Niestety, już go tu nie spotkasz.

Em... Czemu twoja twarz tak wygląda?
A w sumie, co mnie to obchodzi...

Ktoś ty?

Hi, hi!

Mnie to niepotrzebne, możesz sobie zatrzymać.

Dalej, spróbuj no zrobić użytek z tej piły! Hi, hi!

Ten koleżka... Ciekawe, po co mu była ta piła.
Hi, hi!

Oddasz mi to czy nie?

A w zamian dam ci to. Mnie nie jest potrzebne.

Hi, hi! To co... chciałbyś podzielić ten los?

Wiedziałam! Wiedziałam, że to wyrób z lasu!

Oddaj to!

Ach, tak...? To mam nadzieję, że dostaniesz to,
na co zasługujesz! Tak jak pozostali!

Nie patrz na mnie tymi dziwacznymi ślepiami!
Nie lubimy tu takich niefajnych dorosłych!

Co z twoją twarzą? Kpisz ze mnie może?

Twoja twarz... Czaszkodzieciakowi by się mogła
spodobać.

Ta twarz... Nie jest chyba zrobiona z leśnego
drewna? No i słusznie.

Nie pozwolę nikomu... ale to NIKOMU spoza naszego lasu
się w nim panoszyć!

Twarz, co jak kamień wygląda? Durnia rżniesz?

Z taką twarzą to mógłbyś sobie całe życie
mieszkać w stawie. Hi, hi! Może powinieneś
spróbować!

Jak patrzę na tę twarz, to jest mi nieswojo.
Ale nie wiem czemu...

Co ty masz na głowie? Nie pasuje ci wcale. Pff.

Kto to niby ma być? Nigdy nie widziałam
tej dziewuchy...

Ej, czy to ma być Link? Ta maska wygląda
jak taki mój kolega z dawnych czasów.

Nie znam nikogo w tym lesie, kto tak wygląda!
Mnie nie oszukasz!

Hej, po co się tak czaisz?

Link! Saria na pewno się ucieszyła, że mogła
cię ujrzeć.

No jasne. Wszystko stąd widzę jak na dłoni! Hi, hi!

Ja wiem wszystko... no, przynajmniej o tym lesie.
Hi, hi!

Czy Saria nauczyła cię swojej piosenki?

Nie spotkałeś się z Sarią? Na pewno jest jeszcze
w Błogosławionym Zagajniku.

Błogosławiony Zagajnik znajduje się głęboko
w samym sercu Zagubnej Puszczy...

Pójdź się z nią zobaczyć, ale szybko, co?
Na pewno się ucieszy.

Nie każ jej na siebie czekać.

Hej, Link, nie powinieneś być już w drodze
do Błogosławionego Zagajnika?

W końcu chyba wróciłeś, żeby spotkać się
z Sarią, co nie?

Co ty masz na sobie? Przestań się zgrywać!

Wielkie Drzewo Deku nie uschło z twojej winy,
Link... Ja to wiem.

Mój umysł to pojmuje, ale w głębi serca nie
mogę się z tym pogodzić. Może dlatego,
że tak bardzo kocham ten las...

Nie mówmy już o tym.

Wielkie Drzewo Deku zbrązowiało, straciło
tyle liści.

Wiatr, słońce, nawet powietrze...

Wszystko się zmieniło po tym,
jak Wielkie Drzewo Deku odeszło...
Mam co do tego złe przeczucia...

Link? Czy ty naprawdę opuszczasz las?
Po tym wszystkim, co się stało?

Myślałam, że będzie ci smutno, tak jak nam...

Link, ty widziałeś, jak Wielkie Drzewo Deku
usycha, prawda?

Dlaczego nie chcesz z nami o tym rozmawiać?
Mam nadzieję, że próbowałeś je ocalić.
Próbowałeś, prawda?

Słońce... My wszyscy... nawet wróżki...

Tak jasno kiedyś błyszczeliśmy.
Tacy byliśmy szczęśliwi...

Byłeś przy Wielkim Drzewie Deku, kiedy to
się zdarzyło, prawda?

Myślę, że nic nie mogłeś poradzić...

To chyba nie przez ciebie Wielkiego Drzewa Deku
nie ma już wśród nas, co nie?

Myślałam, że mu pomogłeś, Link...

Mido powiedział: „To Linka wina, co się stało
z Wielkim Drzewem Deku”. Czy to prawda?

Wielkie Drzewo Deku odeszło...
Tyle liści opadło na ziemię.

Nasz ukochany las... płacze brązowymi liśćmi.

Niezrównany mam stąd widok, cały las leży
przede mną jak na dłoni. A jeśli ktoś zawędruje
do Zagubnej Puszczy, od razu to zauważę.

Liście szeleszczą na wietrze...
a słońce świeci między drzewami,
rozświetlając nawet najgłębsze cienie...

Ach... Powietrze jest tu takie świeże.

Słońce wypełnia las swym blaskiem...
A my i wróżki błyszczymy wraz z nim.

A dlaczego świecimy tak jasno?

To dlatego, że Wielkie Drzewo Deku nas chroni.

To wszystko zasługa Wielkiego Drzewa Deku!

Ależ, Link... Czyżbyś zapomniał, że Wielkie
Drzewo Deku na ciebie czeka?

Słyszałam, że Wielkie Drzewo Deku cię wezwało,
Link. No, to dosyć już szwendania się! Hi, hi!

Nie byłeś nigdy w Zagubnej Puszczy, Link?
Wejście znajduje się tuż-tuż, o tam.

Jeśli nie znasz drogi, zabłądzisz tam od ręki.
Bez powodu lepiej się tam nie zapuszczaj.

No, to lepiej się pospiesz! Hi, hi!

To do widzenia.

To pa!

Czuwam tu nad lasem. W końcu nie możemy
dopuścić, by ktoś przez przypadek zabłąkał się
do Zagubnej Puszczy. Nieprawdaż, Link?

Przyszedłeś aż tutaj, żeby się ze mną przywitać?
Jak miło!

Cześć, Link. Nadzwyczaj wcześnie dziś wstałeś!
Czyżby obudziła cię ta wróżka, która wleciała
do twojego domu?

Wiedziałam!

Hi, hi! Ale też z drugiej strony, ja wiem
przecież o wszystkim, co się tu dzieje.

No, to wracam do czuwania nad lasem.

A właśnie, czy Wielkie Drzewo Deku nie chciało
czegoś od ciebie?

Mówiłam ci już, ja wiem o wszystkim.
Wszystkim! Hi, hi!

Wielkie Drzewo Deku?

Hmm, nie rozumiem, po co ktoś wkładałby
na siebie coś takiego...

Przestań się zgrywać.

Dosyć tego!

Co ty wyprawiasz?

Nie!

Ostrożnie!

Parzy!

Aj!

Co ty wyrabiasz?!

Nic nie widzę!

Ła!

Iii!

Hejże!

Niemożliwe!

Brr!

Co za ziąb!

Nie patrz się na mnie przez to coś!

Dość już zgrywania się, Link.

Nie patrz na mnie w tym czymś! Próbujesz się
ze mnie nabijać?

Co to za twarz! Zrobiłeś się na jednego z tych
czaszkodzieciaków z Zagubnej Puszczy?

Jaka gęba... Powiedz, nie wystrugałeś jej chyba
z jednego z drzew z naszego lasu, co?!

Co ty masz na głowie? Nie, yyy,
nie powiedziałabym, że ci pasuje.

Jeśli zrobią jeszcze cokolwiek, by skrzywdzić nasz las...
Nigdy, przenigdy im tego nie wybaczę.

Nie bardzo podoba mi się ta twarz...
Mam wrażenie, jakbyś sobie ze mnie żarty
stroił.

Czemu się na mnie gapisz tym rybim wzrokiem?
Nieładnie jest tak traktować przyjaciół.

A cóż to znowu za przebranie? Nie wzbudza
zanadto zaufania...

Ktoś ty? Czyżby ktoś z zewnątrz?

Nie jesteś prawdziwym Linkiem!
Nie zbliżaj się do mnie, ostrzegam cię!

Co?!

Wiatr?!

Co?!

Eee?!

Dziwne...

O, już jest spokój...