Verhaal: De scheur in de woestijn

Hoi, Zelda. Wilde je nog iets van me weten?

Over de scheuren... Nee, hoor.

Ah, de cactussmoothie! Bedankt, Zelda!

Iedereen, drink dit!

Aaaah! Ik voel me weer cucco-lekker!

Wat een goede smoothie wel niet kan doen...

Bedankt. Nu kunnen we de scheur weer bewaken!

Wat een opluchting! Zo te zien voelt iedereen zich een stuk beter!

Goed, ik moet weer naar de oase. Tot later, Zelda.

Ik kan hier nergens een portaal maken...

Haal alsjeblieft snel een cactussmoothie! Ik zal in de tussentijd voor de soldaten zorgen.

Bij de smoothiekraam in de oase krijg je er een voor twee iJscactussen.

Juist... Geen enkele scheur is dus kleiner geworden...

Bedankt voor jullie verslag. Rust wat uit voordat jullie je onderzoek naar de scheuren voortzetten, oké?

Bedankt dat je bent gekomen, Zelda. Laten we onder vier ogen praten.

Is het water van de oase niet schitterend? Ik heb zoveel fijne herinneringen aan deze plek.

Matriarch Seera... ik bedoel... mijn moeder speelde hier toen ik klein was vaak met me.

Ze zei altijd dat ik mijn gedachten en hart zo puur en stil als dit water moest houden.

Omdat moeder het als matriarch altijd zo druk had, ben ik door Facette geschoold.

Maar niet alleen ik heb veel aan hen te danken. Alle Gerudo's zijn dankzij hen sterker geworden.

Ik heb enorm veel respect voor ze, maar deze keer hebben ze het echt bij het verkeerde eind.

Zelda, je weet zeker dat je scheuren kunt herstellen, toch?

Dan moeten we wel aan de matriarch en Facette kunnen bewijzen dat je de waarheid spreekt.

Naast die grote scheur bij het sanctuarium zijn er ook drie kleinere scheuren in de woestijn.

Zou je niet kunnen kijken of je een van die kleine scheuren kunt herstellen?

De scheuren zijn verschenen bij de zuidelijke ruïne, het mausoleum en de zuidelijke woestijn.

Maar je kon de scheur die daar was niet herstellen, hè?

Wat jammer... Blijf in ieder geval zoeken naar een scheur die wel te herstellen is.

Wil je meer over de scheuren weten?

De zuidelijke ruïne Het mausoleum De zuidelijke woestijn Ik weet genoeg.

We hebben meldingen ontvangen over monsters die zijn verschenen uit de scheur bij de zuidelijke ruïne.

Een paar van mijn soldaten zijn erheen gestuurd om ze te bestrijden.

Zelda! Ik heb van mijn soldaten gehoord dat jij ze van monsters hebt gered!

Ze waren je enorm dankbaar. En dat ben ik ook!

Aan de noordelijke rand van de woestijn is er in een kleine grot een mausoleum waarin Gerudo-soldaten begraven liggen.

Omdat daar een scheur is verschenen, kunnen we hun graven niet meer bezoeken...

Ik heb zojuist uit het mausoleum bericht gekregen!

Je hebt de soldaat daar enorm geholpen! Dank je wel!

Ten zuiden van het fort is er een scheur verschenen.

Mijn soldaten houden hem in de gaten, want er zouden ook daar monsters uit kunnen komen.

Bedankt dat je die cactussmoothie naar de soldaten hebt gebracht. Je hebt ze daar enorm mee geholpen.

Ik vertrouw je, Zelda. En ik weet zeker dat als je een scheur weet te herstellen, de matriarch je ook zal geloven.

Laat me maar weten als je meer wilt weten over de plaatsen waar die scheuren zijn.

Mijn soldaten zitten in de scheur. Ik moet ze redden! Maar hoe?

Zelda!

Het is je gelukt! Alle scheuren zijn verdwenen, niet alleen maar die in het sanctuarium!

Iedereen wacht op je in het fort.

Kom, laten we er samen naartoe gaan!

Wacht eens...

Ik kan de aanwezigheid van mijn vrienden voelen.

Er is hier onder ons een plek waar ik een portaal kan maken. Laten we ernaartoe gaan, Zelda.

O...

Je kunt niet zomaar door het zand duiken, Zelda?

Hmmm... Hoe kunnen we er dan wel komen?

Zullen we met die soldaat daar praten?

Misschien weet zij wel hoe we onder het zand kunnen komen.

De scheuren zijn verdwenen! Dat moet gevierd worden! Ik trakteer!

Ik hoop dat je niet weer bij mij komt aankloppen als het tijd is om de rekening te betalen...

En toen doemde uit de duisternis plotseling het vage silhouet van een soldaat op...!

Waaah!

Zo te zien is iedereen vergeten dat het tijd is om te trainen...

Laat ze vandaag maar vieren dat de scheuren zijn verdwenen. Af en toe ontspannen is goed voor het moreel.

Iedereen is zo opgewekt.

Wat fijn om dat te zien...

Zelda, ik kan je niet genoeg bedanken voor alles wat je voor ons hebt gedaan.

Daar sluit ik me geheel bij aan! Echt heel erg bedankt!

Jij hebt actie ondernomen en ons wakker geschud.

Dohna, ik ben jou ook dank verschuldigd.

Jouw overtuiging en liefde voor ons volk hebben het Gerudo-fort gered.

Moeder!

Je bent enorm gegroeid en je hebt bewezen dat je in staat bent om de Gerudo's te leiden.

Wat?! Maar ik... Eh...

Daar ben ik nog lang niet klaar voor!

Maar ik vind het erg fijn u dat te horen zeggen, moeder...

Zelda, ik ga ervan uit dat je rond zult reizen om alle scheuren in Hyrule te herstellen?

Ik wens je erg veel succes.

De plek waar ik een portaal kan maken, moet hier ergens zijn...

Maar deze woestijn is echt gigantisch. Ik zou niet weten waar we moeten beginnen met zoeken...

Goed, laten we eerst maar eens een kijkje nemen in het gebied rond de grote scheur.

Dat zag ik niet aankomen... Je bent sterker dan je eruitziet!

Ik had nooit verwacht dat WIJ gered moesten worden...

Zo te zien zijn alle monsters verslagen. Voorlopig althans...

Als die scheur nou ook nog zou verdwijnen...

Al dat vechten heeft me helemaal uitgeput. Laten we wat uitrusten om weer op krachten te komen.

Bedankt dat je ons gered hebt. Zonder jou waren we er geweest!

Hmmm... Ik kan hier geen portaal maken...

Vanaf hier kunnen we de scheur niet binnengaan.

Oef...

Hé! Gaat het?

Ja, hoor! Ehm... Eigenlijk niet echt...

Hoeveel monsters we ook verslaan, ze blijven maar komen...

Hé! Jij daar! Er komen monsters uit die scheur! Blijf daar weg!

Het lijkt wel alsof ze je gehoord hebben! Oef... Ik heb geen energie meer...

Hoe is het gegaan, Zelda? Heb je al een van de scheuren kunnen herstellen?

Je hebt er dus niet eentje kunnen herstellen...

Dan is het Gerudo-sanctuarium onze enige optie om van die scheuren af te komen.

Maar daar mogen we niet in...

Commandant Dohna!

We hebben een bericht van Facette ontvangen. Ze wil weten of u al bewijs heeft voor de kracht van de Hyliaanse...

Ze heeft u opgedragen om samen met haar naar het paleis terug te keren om daar verslag uit te brengen over de gang van zaken.

Het zij zo...

Zelda, ook al hebben we je kracht nog niet kunnen bewijzen, we zullen nu toch naar het paleis moeten gaan.

Ik zal daar op je wachten. Tot later, hè?

Aaah...

W-Water...

Wat is er met jullie aan de hand?!

We hebben met alle macht bij deze scheur standgehouden...

We hebben zoveel monsters verslagen... Voor we er erg in hadden was ons water op...

We vergaan gewoon van de dorst...

O nee! We moeten ze zo snel mogelijk iets te drinken geven!

Maar slechts water is niet voldoende... We hebben iets nodig dat ze ook energie geeft.

Ik weet het! Zelda, zou je snel bij de smoothie- kraam in de oase een cactussmoothie kunnen halen?

Voor zo'n smoothie zijn alleen twee iJscactussen nodig. Hier, kijk eens!

Ik zal hier voor de soldaten zorgen. Ik reken op je, Zelda!

Zelda!

Oef... Waar ben ik? Die scheur had me opgeslokt...

Gaat het met je? Ah... Wat een opluchting dat iedereen veilig uit de scheur is gekomen...

De scheur... Het is haar echt gelukt...

Ja, ze heeft de scheur hersteld!

Wij hebben het met onze eigen ogen gezien!

Zo te zien bezit deze Hyliaanse een wonderbaarlijke kracht...

Facette? Is er iets?

H-Het paleis is onbewaakt... Ik moet onmiddellijk terug...

Oef...

Wat... Wat is er met me gebeurd?

Facette?!

Zie ik soms dubbel?!

Matriarch Seera? En... commandant Dohna? Wat is er in hemelsnaam aan de hand?!

Dat vragen wij ons ook af... Hoe ben je hier terechtgekomen?

Ik was... de scheuren die in de woestijn waren verschenen, aan het onderzoeken.

Ah... En toen ben ik door die scheur opgeslokt...

Juist...

Matriarch Seera?

Wees voorzichtig. Ze is net uit die scheur verschenen.

Misschien is ze wel een soort monster... Ja, er is geen twijfel mogelijk!

Hmmm... Wie van jullie twee denk je dat ik geloof?

Verdraaid!

Denk maar niet dat we je laten ontsnappen!

Wat?!

Ze is... verdwenen?!

Ze was dus een dubbelganger...

Sinds de scheuren zijn verschenen, heeft Facette steeds bedenkelijke dingen gezegd.

Ze heeft ons bijvoorbeeld verteld dat volgens een oude legende, de scheuren zouden verdwijnen als alle monsters verslagen waren...

Het was ook Facette die had voorgesteld om de ingang van het Gerudo-sanctuarium met zand af te sluiten omdat er monsters uit kwamen.

En ze kwam pas met het plan om de ingang van het sanctuarium te bedekken nadat ze had gehoord dat de scheur in het woud was hersteld.

Hmmm... Ze wilde vast voorkomen dat Zelda bij de scheur zou kunnen komen.

Maar waarom?

Ze loog slechts om één reden. Ze wilde voorkomen dat de scheur zou worden hersteld.

Zelda... Ook al werden we misleid, dat is geen excuus voor hoe onfatsoenlijk we jou hebben behandeld.

Ik durf het haast niet te vragen, maar zou je je kracht willen gebruiken om de Gerudo's te redden?

Hierbij geef ik je mijn toestemming om het zand bij de ingang naar het sanctuarium te verwijderen.

Jaaa!

Bedankt, matriarch Seera!

De ingang van het sanctuarium is in het zuidelijke gedeelte van de woestijn. Er hoopt zich daar voortdurend zand op.

In de grot die met dat zand in verbinding staat, hebben we een stop geplaatst, zodat de ingang van het sanctuarium met zand bedekt blijft.

Soldaten! Zorg ervoor dat de soldaat die de grot bewaakt, op de hoogte is van de situatie.

Zoals u beveelt!

Het is ons gelukt, Zelda!

Ga alsjeblieft naar het sanctuarium zodra je alle voorbereidingen hebt getroffen. We rekenen op je!

Daar ligt iemand...

Hoeveel van die monsters moeten we nog verslaan? Ik ben echt kapot...

Ik ook... Maar als we volhouden, MOETEN die scheuren op een gegeven moment wel krimpen.

Samen moet het ons lukken! We zullen de scheur laten verdwijnen en het sanctuarium heroveren!

Ah! Hyliaanse!

Commandant Dohna heeft bij mij een bericht voor je achtergelaten.

Ze is naar de oase in het oosten vertrokken en wil dat je haar daar ontmoet.

Verlaat het fort en reis oostwaarts om daar te komen.

Hiermee heb ik mijn plicht gedaan. Einde bericht!

Oef... Huh? De monsters zijn verdwenen...

Heb jij ze soms verslagen?

Ik kon die monsters niet aan, maar jij hebt ze helemaal in je eentje verslagen...

Bedankt! Je hebt echt mijn leven gered!

O! Ik heb me nog helemaal niet voorgesteld.

Mijn naam is Dohna. Ik ben de commandant van de Gerudo-soldaten.

Hoe heet jij?

Erg fijn je te ontmoeten, Zelda!

Maar wat doe je hier midden in de woestijn?

Hm, oké...

Je bent alle scheuren in Hyrule aan het herstellen? Interessant...

Je kunt ze echt herstellen?!

Je moet weten dat de scheuren ons ook flinke problemen hebben opgeleverd...

Iemand heeft ons verteld dat als we alle monsters verslaan, de scheuren zullen verdwijnen. Dit lijkt echter niet echt te werken...

Wat we ook doen, de scheuren worden niet kleiner, en die monsters blijven maar komen...

Als jij de scheuren zou kunnen herstellen, kunnen we verdere slachtoffers voorkomen...

Zeg, Zelda...

Zou zij misschien weten hoe we onder het zand kunnen komen?

Wat is er, Zelda?

Wat? Je wilt onder het zand gaan? Daar bevindt zich het Gerudo-sanctuarium...

Bedoel je soms dat als je daar kunt komen, je de scheur zou kunnen herstellen?

Je wilt alleen onder het zand gaan om de scheur te kunnen herstellen, toch?

Juist...

Goed! In dat geval kunnen we dit het beste met onze matriarch bespreken.

Je hebt mijn leven gered, dus ik zal er alles aan doen om je te helpen!

Bovendien, als je die scheur kunt herstellen, raken er ook minder soldaten gewond.

Laten we afspreken bij het paleis in het Gerudo-fort! Dat ligt ten westen van hier.

Normaal mogen alleen Gerudo's het paleis in, maar ik zal regelen dat je naar binnen mag.

Oké, dan zie ik je daar!

Hoewel de ingang naar het sanctuarium hier eigenlijk wel is...

...is hij volledig met zand bedekt en kan niemand dus naar binnen.

Nou, het sanctuarium is grotendeels door een enorme scheur opgeslokt.

Daarna kregen we berichten binnen dat er maar monsters uit het sanctuarium bleven komen.

Daarom is er besloten om de ingang met zand te bedekken zodat de monsters opgesloten zitten.

Achter in de grot die door die soldaat wordt bewaakt, is er een manier om het zand te verwijderen...

Maar als je dat doet, dan ontsnappen al die monsters weer uit het sanctuarium. Dat zou tegen het bevel van onze matriarch ingaan.

Je kunt het zand dus niet zomaar verwijderen...

Als je onder het zand wilt komen, moet eerst het zand voor de ingang verwijderd worden...

Waarom is hij bedekt? Het zand verwijderen? Ik begrijp het...

We hebben je vader ook hier niet gevonden, Zelda...

Er is nog een scheur ten oosten van hier. Hij is in een gebied met een heleboel water.

Laten we die ook herstellen!

Ik ben al op de hoogte gebracht. De stop die het zand tegenhoudt, is in deze grot, maar...

...opeens wemelt het daar van de monsters, dus is het me niet gelukt om bij de stop te komen.

Ik heb daarom het zand bij de ingang van het sanctuarium niet kunnen laten weglopen...

Als we die stop in de grot kunnen verwijderen, kunnen we dus bij de scheur komen?

Laten we gaan, Zelda.

Vertel, commandant Dohna. Heeft ze bewezen dat ze daadwerkelijk scheuren kan herstellen?

Nee... Maar luister toch naar wat ze te zeggen heeft...

Je bent dus hier teruggekeerd zonder enig bewijs dat ze scheuren kan herstellen?

Het was dus alleen maar verspilde moeite. Die Hyliaanse heeft je voor de gek gehouden.

Daar geloof ik niets van. Waarom zou ze dat in hemelsnaam doen?

Ze heeft alles op alles gezet om aan te tonen dat ze de scheuren kan herstellen.

Waarom zou ze door de hele woestijn rennen alleen om me voor het lapje te houden?

Ik twijfel absoluut niet aan haar en ben bereid mijn reputatie ervoor op het spel te zetten.

Ik wil niet dat er nog meer soldaten gewond raken! Daarom wil ik met Zelda naar de scheur toe zodat ze hem kan herstellen!

Ik ben bereid de verantwoordelijkheid daarvoor te dragen. Matriarch, geef ons alstublieft toestemming om het sanctuarium te betreden!

Dohna... Ben je werkelijk bereid om je eer als commandant op het spel te zetten voor haar?

Ja, dat ben ik.

Wat ben je toch sterk geworden, mijn dochter.

Ik kan zelf ook niet meer toezien hoe mijn onderdanen continu gewond raken.

Omdat je zoveel voor Zelda op het spel wilt zetten, begin ik ook te geloven dat we haar een kans moeten geven.

Matriarch Seera?!

Als we het zand bij het sanctuarium weghalen, zullen we weer door monsters overspoeld worden!

Maar dan hebben ze niet op mij gerekend. Als er weer monsters verschijnen, zullen ze eerst langs mij moeten zien te komen!

Doe niet zo belachelijk! In je eentje maak je geen enkele kans tegen die monsters!

Ze is niet in haar eentje!

Huh?!

Wat doen jullie hier?

We hebben gehoord wat er besproken werd. Matriarch Seera, Facette...

Deze Hyliaanse heeft ons allemaal geholpen.

Ze heeft mij in het mausoleum geholpen.

En ze heeft ons ook uit de brand geholpen!

Als er ook maar een kleine kans bestaat dat ze de scheur kan herstellen, willen wij ook helpen!

We zullen aan de zijde van commandant Dohna vechten!

Hmmm...

Je hebt de soldaten gehoord, Facette. Wil je echt niet horen wat Zelda te zeggen heeft?

Nee, natuurlijk niet! Wat voor een matriarch bent u eigenlijk?

Dit meisje probeert u overduidelijk om de tuin te leiden. Ziet u haar ware bedoelingen niet?!

Wachters! Die Hyliaanse probeert de Gerudo's in de luren te leggen! Gooi haar in de gevangenis!

Wat?! Facette...

Matriarch Seera!

Wat is er aan de hand?!

De scheur bij de woestijntempelruïne in het oosten is groter geworden en heeft meerdere van onze soldaten opgeslokt!

Wat?! Breng me er onmiddellijk naartoe!

T-Tot uw orders!

Jullie komen ook mee!

Zoals u beveelt!

M-Matriarch Seera! Wacht! U kunt niet zomaar onvoorbereid vertrekken!

Is die scheur gegroeid? Wie weet kan ik daarin een portaal maken.

Laten we achter ze aan gaan.

Matriarch Seera, er is nieuws over de onder het zand bedolven ingang van het sanctuarium.

Zoals verwacht zijn er minder monsters verschenen. Als we ze blijven verslaan...

Zelda! Daar ben je!

Matriarch, dit is de Hyliaanse waarover ik u heb verteld.

Met haar hulp kunnen we misschien de scheur die in de woestijn is verschenen, herstellen.

Daarvoor heeft ze echter toegang tot het sanctuarium nodig.

Als ze echt in staat is om die scheur te herstellen, zou dat betekenen dat we eindelijk niet meer tegen al die monsters hoeven te vechten.

Zou u dus willen overwegen om het zand bij de ingang naar het sanctuarium te verwijderen?

Commandant Dohna... Weet je wel wat je hier vraagt?

Nadat het sanctuarium door die scheur is opgeslokt, zijn al die monsters verschenen.

We hebben de ingang juist met zand bedolven om het Gerudo-fort te beschermen.

Het plan was toch om eerst de monsters te verslaan en zo de scheur te herstellen, en dan pas het sanctuarium te heroveren?!

Maar Facette, er zijn al zoveel soldaten gewond geraakt en die monsters blijven maar komen.

En hoeveel monsters we ook verslaan, de scheur is nog geen centimeter kleiner geworden!

We moeten zo snel mogelijk die scheur zien te herstellen!

Maar we kunnen toch niet zomaar ons lot in de handen van een willekeurige vreemdeling leggen?!

Ook al ben je de dochter van onze matriarch, dat is niet een beslissing die je zomaar voor ons volk kunt maken!

Let op je toon, Facette.

Mijn excuses, matriarch Seera, maar...

Dohna, ik begrijp maar al te goed dat je je zorgen maakt om de soldaten.

Elk bericht over een gewond geraakte soldaat raakt mij ook diep.

Maar...

...heb je met je eigen ogen gezien dat deze Hyliaanse echt scheuren kan herstellen?

Nee, maar...

Je hebt deze vreemdeling nog maar net ontmoet. Verwacht je nou echt dat we haar zonder bewijs van haar kracht zullen geloven?

Ik...

Matriarch Seera, laten we hier geen woorden meer aan vuilmaken.

We hebben nu geen tijd om ons met vreemdelingen bezig te houden.

Ik zal bewijzen dat ze de waarheid spreekt.

Wat een tijdverspilling! Die Hyliaanse houdt je voor de gek!

Ze heeft mijn leven gered. Ik laat niemand zo over haar praten. Zelfs jou niet!

Ik vertrouw Zelda volledig! En ik zal bewijzen dat ze echt scheuren kan herstellen!

Hoeveel monsters ze ook verslaan, scheuren herstellen zich niet vanzelf.

Dohna heeft het bij het rechte eind, dus waarom geloven ze niet wat ze zegt?

Rust zacht, dappere soldaten.

Pfff... Wat een opluchting...

Volgens mij ken ik jou niet... Wat fijn dat je de vuurkorven weer hebt aangestoken.

Zou je die jonge soldaat kunnen vertellen dat ze zich geen zorgen meer hoeft te maken?

Volgens mij... kan ik hier een portaal maken...

Zelda... is dat soms...

Dus als je door dat portaal de scheur binnengaat en hem herstelt, zal iedereen die is opgeslokt, weer terugkeren?

Zelda, dat zou echt fantastisch zijn!

Alsjeblieft, herstel de scheur voor ons!

...

Het licht van de brandende vuurkorven is zo rustgevend...

Wat? Je hebt de vuurkorven weer aangestoken?

O! Inderdaad!

Hoe heb je dat voor elkaar gekregen?

Je hebt een verborgen passage naar de graven gevonden?! Niet te geloven...

En een Gerudo bij de graven heeft je gevraagd om mij dat te vertellen?

Wat vreemd... Ik dacht dat ik hier alleen was...

In ieder geval heb je me enorm geholpen! Bedankt!

Ik weet zeker dat onze voorouders je ook dankbaar zijn.

Ik zie hier geen plek waar ik een portaal kan maken...

We kunnen deze scheur dus niet betreden.

Bedankt voor je hulp. Ik weet zeker dat onze voorouders je ook dankbaar zijn.

O nee, wat nu? De vuurkorven zijn uitgegaan...

Door die scheur kan ik er niet bij om ze weer aan te steken...

Zo kunnen onze voorouders niet in vrede rusten...

Ik zou echt graag willen kijken of er iets aan de hand is, maar ik kan mijn post niet verlaten...

Dus het was commandant Dohna die schreeuwde?

Bedankt dat je haar hebt gered.

Hm? Wie ben jij nou weer? Je bent in ieder geval geen Gerudo. Wat moet je hier?

Je probeert onder het zand te komen? Niets daarvan.

Alleen personen met toestemming van de matriarch krijgen toegang. Hup, wegwezen!

Zo te zien zijn we hier niet echt welkom...

Die schreeuw... Zou er iets ergs gebeurd zijn?

Ik kan alleen mijn post niet verlaten...

Alleen personen met toestemming van de matriarch krijgen toegang. Hup, wegwezen!

Wat? Jij weer?

De leugens van die ellendige dubbelganger... Nu de ingang weer bereikbaar is, stromen er helemaal geen monsters uit...

Waarschijnlijk zijn er in het sanctuarium wel genoeg monsters.

Wees op je hoede.

Ik ben echt gesloopt...

Iemand gekleed in het groen...

Zelda, is dat niet Link?

Ah!

Het is dus inderdaad Link. Waar zou hij heen zijn gegaan?

Onze vriendinnen zitten dus vast in deze scheur?

Pas op! Blijf erbij uit de buurt!

We moeten ze zien te redden... maar hoe?

Facette, zoals jij ons hebt aangeraden, hebben we tot nu toe steeds de monsters die uit de scheuren verschenen, bevochten.

Maar de scheuren zijn alleen maar groter geworden!

Misschien moeten we nog meer monsters verslaan.

Matriarch Seera, het is hier gevaarlijk. Laten we naar het paleis terugkeren en daar bespreken...

Hoe kun je dat zeggen?! Die scheur heeft ONZE soldaten opgeslokt! Je denkt toch niet echt dat ik gewoon naar het paleis terugga?!

…

Zo te zien is Link in de verlaten wereld terecht- gekomen en is hij toen door een dubbelganger vervangen...

...net zoals met Facette en degenen uit Kasteel Hyrule is gebeurd...

Ik denk dat we hem kunnen redden als we de scheur herstellen...

Dit grote, blauwe wezen met slagtanden en een lange slurf bewaakt het sanctuarium in stilte.

Dit wezen met een scherpe blik en snavel rust zijn vleugels boven op een toren.

Breng hier hulde met twee verschillende offergaven. Aanwijzingen hierover kunnen op deze verdieping worden gevonden.