Babunia od eliksirów

Tej maski nie poznaję. Aż sama jestem
zaskoczona, że coś może mnie jeszcze
zaskoczyć... Czas wrócić do nauki.

Witaj w sklepie z eliksirami babuni.

Eliksir nad eliksiry! Na pewno go pragniesz.
A kosztuje jedyne 100 rupii...

He, he, he! Wróć i odwiedź mnie jeszcze, gdy
zachcesz więcej...

To fantastycznie, ale potrzeba ci naczynia.
Gdy słój twój pustym będzie, wpadnij do mnie
znów... He, he, he...

Brakuje ci rupii! He, he, he!

Wróć, gdy zmienisz zdanie... He, he, he...

He, he, he... Czegóż ci trzeba?

He, he, he... Dzięki temu podejrzanemu
grzybkowi udało mi się dokonać dzieła!

Stworzyłam bowiem eliksir, który kompleksowo
leczy obolałe ciało. I tylko ja potrafię go uwarzyć.

Sprzedam ci specjalny eliksir. Ale najpierw zanieś
ten okład mojemu durnemu synowi.

Mogę ci też zrobić trochę eliksirów. Wróć do
mnie, gdy już zaniesiesz mojemu głupiemu
synowi jego okład.

Ta mikstura zadziała tylko na mojego
głupkowatego syna.

Tobie przygotuję coś innego. Wróć, jak już
zaniesiesz temu durniowi jego okład.

Strasznie się nabiegałeś przez tego mojego
durnego syna. Aby ci to wynagrodzić, uwarzę
ci też użyteczne eliksiry.

Gdy już zaniesiesz temu głuptasowi jego okład,
wróć do mnie z wizytą.

No, to w końcu dasz mi go, czy nie? Podaj mi
tego grzybka.

A po kiego grzyba ci ten grzyb? No już, daj mi go.

Podejrzane zapaszki... Pokazuj, co tam masz.

Mojego nochala nikt nie przechytrzy. Pokaż,
co tam masz.

A więc to od ciebie tak dziwnie pachnie. Co tam
masz za pazuchą? No, dalej. Pokaż mi.

Pytaj, ile chcesz, ale nie mam nic do dodania.
Nie mam tu żadnych eliksirów, które bym mogła
ci sprzedać, młodzieńcze.

Poprosiłam syna, żeby znalazł mi jakieś
składniki, ale wciąż nie powrócił z wyprawy
do tego dziwnie pachnącego lasu.

„Wróżkowa puszcza to tajemnicze miejsce
o nietypowym aromacie. Nieproszeni goście
niech zawrócą, albo las pożre ich w całości”.

Znasz tę legendę?

Kiedyś często ją opowiadałam, szczególnie
mojemu synkowi, jak był mały, żeby wpoić
w niego ostrożność, i żeby nie zbliżał się do lasu.

Niestety, jest typem lesera, i to bezrobotnego.
Ostatnio na szczęście zaczął się trochę
interesować pomaganiem mi.

Mam nadzieję, że się nie zgubił, wchodząc do
dziwnie pachnącego lasu...

Oby wkrótce wrócił ze składnikami... He, he, he...

Gdybym tylko miała właściwe składniki, to bym
zrobiła eliksir, jakiego świat nie widział...
He, he, he...

He, he, he... Miło, że już wróciłeś, ale moje
eliksiry wciąż się warzą.

Jestem pewna, żeś przebył kawał drogi.
To mój sklep z eliksirami babuni.

Ale dopiero otworzyłam ten sklep po przerwie,
więc nie mamy teraz nic na stanie.

Witaj.

He, he, he...

Ten zapach...

Ja już dobrze znam Dziobomira. Lepiej pokaż
tego skubańca mojemu synowi, ale się ucieszy!

Mój syn to taki głuptas... Jeszcze nie wrócił
z tej dziwnie pachnącej puszczy. Gdzie on się
tak szwenda?

Hmm? Czy to nie Dziobomir? Ależ wspomnienia.
To kukurak, którym opiekował się mój syn.

Ten okład. Zanieś go mojemu durnemu synowi,
co sobie folguje w lesie.

Mówiłam temu durniowi, żeby nie bawił długo w lesie...
Mam nadzieję, że nie jest za późno...

Ten okład zadziała tylko na mojego zdurniałego
syna. Nie ma co używać go na nikim innym.

To piła mojego męża.

Hej, synek, jeśli nie masz w co rąk włożyć,
wybierz się do Doliny Gerudo i zanieś ją mojemu
mężowi.

To... piła mojego męża. Jaki cieśla, idąc na robotę,
zapomina swojej piły?

Mój mąż i ten dureń, mój syn, dobrali się jak
w korcu maku... a ja muszę to znosić...

Ten dureń cię do tego namówił? Masz szczęście,
że nie pochłonęła cię puszcza...

A teraz... daj mi go.

No, w końcu. Poczekaj tu chwilę.

I gotowe.

Zanieś to mojemu synowi. To obiecane
lekarstwo.

Ono zadziała... tylko na mojego syna.

Mówią, że głupota jest nieuleczalna. A szkoda...

To... Znalazłeś to w lesie?

Nie mów mi, że mój syn za tym wszystkim stoi.

Hmm... Ten mój durny syn powinien już wracać...

Hmm? Nie o tym chciałeś pogadać?
A to ciekawe...

Co za pech. Tobie on niepotrzebny.

Takich gogli to jeszcze nie widziałam.
Ech, jak to możliwe, że nic o nich nie wiem?
Pora się podszkolić.

To Kiton, prawda? A co? Pod wrażeniem mojego
rozeznania?

Czy ta maska jest z kości potworów? Pewnie
ma niezłe właściwości medyczne, he, he, he.

Czy ta maska jest zrobiona z drewna z Zagubnej
Puszczy? Jeśli tak, to można z niej też robić
różne panacea, he, he, he...

To królicze uszka, prawda? Ponoć z króliczyzny
jest niezły gulasz, he, he, he...

Czy to maska Gorona? Nie mam żadnych leków
zalecanych dla konsumentów kamieni.

Czy to maska Zory? Ciekawe, jak tam zdrowie
ich króla.

Czy to maska Gerudo? Moja stopa tam u nich
w życiu nie postanie...

Ta maska... to księżniczka Zelda za młodu, czyż
nie? Jak się tyle podróżuje, to można się wiele
nauczyć.

Ta maska... to ty za dzieciaka, prawda? Nieee,
tak tylko wymyślam.

Syn-dureń to jedno, ale moja córka też nie chce dorosnąć...

Ten zapach dochodzi stąd...

Łeee!

Hę?!

A to ci...

Co?!

Oj, niedobrze...

Przeszło już?

Uspokoiło się...

Ale to było dziwne.

Ale śliczna melodia...

Jak miło...

Chwytliwe!

Ale ładna piosenka...

Ślicznie grasz...

Ale heca!

Ale przyjemna melodia...

Przyjemnie się słucha...

Przecudne!

Cudna muzyka...

Ach, pięknie brzmi...

Hoho, ale ubaw!

Brzmi cudownie...

Śliczna melodia...

Chwytliwe!

A to co niby za utwór?

Nie brzmi znajomo...

Zagadkowy kawałek...

Intrygujący utwór...

Pięknie brzmi...

Ale radosna melodia...

Urocza muzyka...

Bardzo mi się podoba...

Cudnie...

Cieplutkie brzmienie...

Brzmi wspaniale...

Nie przestawaj!

Chwytliwy kawałek...

Prześlicznie grasz...

Nóżki się do tańca rwą!

Cudna muzyka...

Ach, ślicznie grasz...

Miło się tego słucha!

Odłóż to!

C-co?

Iii!

Auć! Ale gorące!

Parzy!

Parzy! Parzy! Parzy!

Nic nie widzę!

Achhh!

Co ty wyrabiasz?!

Ach!

Oj!

Łaa!

Brrr... Zimno!

Auć!

Ale chłód!

Ajaj!

Przestań!

Ach!