Strażniczka areny wyzwań

A więc udało ci się!

Nawet wśród Gerudo tylko bardzo nielicznym
udało się zdobyć lodowe strzały!

A teraz wziął i zrobił to Hylianin!

Nasza kapitanka miała co do ciebie rację.

Udowodniłeś, że jesteś wojownikiem godnym
stanąć ramię w ramię z każdą z nas.

Od teraz masz tu wolny wstęp. Wróć w gości,
kiedy tylko zechcesz!

Yyy, moment... Zaraz... Czy on nie był już na arenie?

No cóż, dla kogoś jego pokroju niepostrzeżenie prześlizgnąć
się obok bramy to pewnie drobnostka...

Doceń przywilej, którym możesz się cieszyć jako
posiadacz lodowych strzał! Od teraz możesz
używać areny wyzwań do woli!

Wnoszę po twojej minie, że masz tu jeszcze jakieś
niedokończone interesy.

No cóż, zdobyłeś legendarne lodowe strzały,
więc twoim przywilejem jest wolność
korzystania z areny wyzwań.

Co? Nie mów, że przyszedłeś z reklamacją.

Jakkolwiek daleko udało ci się dotrzeć,
stamtąd zaczniesz ponownie po powrocie.

Jeżeli napotkasz wyzwanie, któremu nie możesz
sprostać, sugeruję taktyczny odwrót.

Wiedz jednak, że za każde podejście zapłacić
będziesz musiał na nowo.

Co tam? Zabrakło ci odwagi?

My nie uważamy, żeby odwrót był aktem
haniebnym. Przeciwnie, szacunek dla własnych
ograniczeń godzien jest podziwu.

Zapamiętamy, jak daleko doszedłeś. Następnym
razem to stamtąd rozpoczniesz.

Pamiętaj jednak, że za każdym podejściem
będziesz musiał zapłacić wejściowe na nowo.

Nie odmówię ci szansy na sprawdzenie się,
o ile nie brak ci rupii na opłatę wejściową.

Niech ta śmiałość dobrze ci służy.

Arenę wyzwań możesz opuścić w dowolnej
chwili. Gdy wrócisz, rozpoczniesz znów od
punktu, do którego dotarłeś uprzednio.

Zapamiętaj jedynie, że opłata za wstęp
pobierana jest od nowa przy każdym wejściu
na arenę.

Typowe. Chcesz być jak Gerudo, a pieniędzy
nie masz.

Przyjdź ponownie, jak nazbierasz.

Tak, tego się właśnie spodziewałam. Słyszę,
żeś silny jak na Hylianina... Ale musisz też być
świadom swoich ograniczeń.

To świadczy o roztropności. Ci, którzy zwykli są
przeceniać swą siłę, marnie kończą.

Korzystaj do woli z areny wyzwań.

O, pardąsik.

Czyli chcesz sprawdzić swoje umiejętności
na arenie?

W takim razie zapłać wejściowe. Dla Hylianina
wynosi ono 30 rupii.

Tylko Gerudo wolno jest uczestniczyć w tym
za darmo, rozumiesz.

Istotnie. To tu Gerudo ćwiczą, by zostać
nieugiętymi wojowniczkami, które widzisz.

Ktokolwiek zdoła przezwyciężyć przygotowane
przeszkody, w uznaniu tego osiągnięcia otrzyma
skarb ludu Gerudo.

Jeśli pragniesz podjąć wyzwanie, byłabym nawet
skłonna cię dopuścić...

Jednakże jako że jesteś obcym, wymagamy
w tym celu zapłaty. 30 rupii za każde podejście.

Podróżni z dalekich krajów mają takie motywujące
powiedzenie... No, jak to szło...

„Raz na jakiś czas trza zakasać rękawy!”
Ale wy, Hylianie, to chyba wolicie zakładać
nakrycia głowy, niż cokolwiek zakasywać, co?

Nie żeby było w tym coś złego.

Ale muszę ci się pokłonić za wybór maski.
Oryginałowi do pięt nie dorasta, ale doceniam
wysiłek.

Ciekawam, czy brak ci środków płatności...
czy raczej odwagi?

Słuchaj no, jeśli nie jesteś tu po to, by podjąć
wyzwanie, to nie powinno cię tu być wcale.
W drogę, podróżniku.

A więc wróciłeś. Szanuję to. Czyli arena wyzwań
nie zmiażdżyła jeszcze twego ducha?

W takim razie, proszę bardzo...

Ty? Ale... kiedy ty przeszedłeś
przez bramę? Hm... Wiesz co, udajmy, że nie
pytałam.

Nie wiem, jak ci się to udało, ale moje zadanie
pozostaje niezmienione.

Otwieram bramę tym, którzy chcą wkroczyć
na arenę wyzwań. Ni mniej, ni więcej.

Nasza kapitanka o coś cię poprosiła, czyż nie?
Czy aby na pewno masz zatem czas wściubiać
tu swój nos?

Arena wyzwań nie służy do tego, by leżeć do
góry brzuchem i podziwiać chmury.

Błagam... Nadmierna pewność siebie może
kosztować cię życie. To wyzwanie nawet wśród
nas, Gerudo, uchodzi za wymagające.

Ale cóż... rozpoznaję i szanuję twoją wolę walki.

Proszę bardzo. Możesz wejść, Hylianinie.

Nie ma sprawy. Tę budowlę zaprojektowano
z myślą o wojowniczkach Gerudo, ale jeśli chcesz
wejść, może jakoś się dogadamy.

Rozwój nie przychodzi sam z siebie.
Zapamiętaj to.

Ach, tak... Więc to ty musisz być tym Hylianinem,
o którym wszyscy mówią.

Nasza kapitanka dała ci zadanie, tak?
A ty zamiast tego przechadzasz się
po mieście jak jakiś turysta. Ciekawe.

Tu znajduje się arena wyzwań, gdzie my, Gerudo,
szlifujemy swoje umiejętności.

Jeśli szukasz jakiegoś cichego kąta, by leżeć
i pachnieć, tu go zdecydowanie nie znajdziesz.

Jeszcze cię prześcignę!

Daj z siebie wszystko.

Nowy zawodnik?

Gdyby ten chłoptaś stanął do walki z Ganondorfem, może
nawet miałby cień szansy...

Naturalnie, nigdy nie przyznałabym tego na głos.

Uff! Dobrze, że nikt nie potrafi mi czytać w myślach...

To dopiero... Pomyśleć, że naszą arenę udało się
pokonać Hylianinowi w takich pstrych goglach...

Zainspirowałeś mnie swoją odwagą, więc
postanowiłam zrobić kilka podejść na arenie...

Ale nie udało mi się pobić nawet pierwszego
potwora...

Ech... Czyli w sumie dobrze się składa, że jestem
na posterunku tutaj, zamiast na linii frontu...

Zdarzyło mi się kiedyś podsłuchać pewną frazę
od podróżnych z dalekich krajów. Używali jej,
by się zmotywować... Brzmiała ona tak...

„Raz na jakiś czas trza zakasać rękawy!”

Ale wy, Hylianie, to chyba wolicie zakładać
durne przebrania, niż cokolwiek zakasywać, co?

A co, jeśli to w tym kryje się sekret jego siły? To może i ja
powinnam tego spróbować...

Pomyśleć, że naszą arenę udało się pokonać
komuś w takich paskudnych brylach...

Słucham? Czy to jakiś hyliański dowcip?

Jeśli chcesz coś potrenować, popracuj lepiej
nad swą wydolnością finansową.

Wróć z odpowiednią ilością rupii, to może wtedy
pogadamy.

Ciekawe... Jego ekwipunek powinien zdać egzamin.

Ale nie tak szybko. Jeśli chcesz trenować jak my,
musisz zapłacić wejściowe. Dla Hylianina wynosi
ono 30 rupii.

Co? Myślałeś, że nabiorę się na tę maskę?

Ale nie tak szybko. Jeśli chcesz trenować jak my,
będzie cię to kosztować 30 rupii.

Zaraz... Nie przyniósł ze sobą żadnego narzędzia
do noszenia ciężarów?

Słabo. Bez tego nie ma raczej dużej szansy dostać się
do skarbu Gerudo.

No, ale... Jeśli jest istotnie tak cwany, jak mu się zdaje,
na pewno sam się tego domyśli...

Zaraz... Nie przyniósł ze sobą żadnego narzędzia
do szybkiego pokonywania odległości?

Zaraz... Nie przyniósł ze sobą sprzętu do nurkowania?

Zaraz... Nie przyniósł ze sobą żadnego narzędzia do demolki?

Zaraz... Nie przyniósł ze sobą łuku?

Nieźle grasz.

Chwytliwe.

Na czym grasz?

Całkiem, całkiem.

Co to za instrument?

Co to za melodia?

Wzruszające...

Niezgorzej.

Znasz to z domu?

Nie znam tego.

Niezgorzej.

Podoba mi się. Serio.

Nie znam tego.

Niezgorzej.

Znasz to z domu?

Nie znam tego.

Takie sobie.

Znasz to z domu?

Całkiem, całkiem.

Chwytliwe.

Podoba mi się. Serio.

Kojarzę to skądś...

Ta pieśń porusza duszę...

Podoba mi się. Serio.

Całkiem, całkiem.

Chwytliwe.

Co to za instrument?

Nie znam tego.

Znasz to z domu?

Nieźle grasz.

Spać... mi się chce...

Niezgorzej.

Nieźle grasz.

No dalej, popisz się!

Lepiej, żebyś trafił!

Chcesz mnie nastraszyć?

Postradałeś zmysły!

Ugaś to!

Zachowuj się!

Ach, ty!

Postradałeś zmysły!

Cóż za pycha!

Ach!

Och!

A więc wojna?!

Już po tobie!

Ach, ty!

Miarka się przebrała!