Rogma

Er was niet veel voor nodig om ze te laten ontploffen... Het gaat helemaal mis...

Wat?! Ze kunnen in hun huidige gemoeds- toestand toch niet samen musiceren?!

Het spijt me dat ik dit moet zeggen, maar dat kan nooit een goed optreden worden...

Dat was... erger dan erg...

Vrouwe Kushara! Neem afstand!

Vrouwe Kushara! Heer Dradd! Jabu-Jabu is naar het Mondingsplein teruggekeerd!

Vrouwe Kushara, uw veiligheid gaat voor alles. Ik deed slechts mijn plicht.

Dat is inderdaad geweldig nieuws! Door Jabu-Jabu worden ingeslikt was uiteindelijk toch ergens goed voor!

De situatie is ernstig... Eerst ontstaat er een scheur en vervolgens slaat Jabu-Jabu volledig op hol...

Ik ben blij dat u dat zegt. Maar... wat bent u precies van plan?

Uw ruzie met heer Dradd duurt nu ondertussen wel erg lang.

Beste bezoeker, bent u hier soms voor vrouwe Kushara gekomen?

Ik vrees dat zolang de huidige crisis niet is opgelost, ze geen tijd voor u zal hebben...

En alsof dat nog niet erg genoeg was, heeft ze ook nog eens een voortslepende ruzie met de leider van het riviervolk...

Normaal gesproken leggen ze hun ruzies meteen bij, maar blijkbaar ligt het dit keer aanzienlijk gevoeliger...

Men zegt dat je het vaakst ruziet met je vrienden of zoiets belachelijks... Ach, maar dit is niet uw zorg.

Ik kom eraan!

Nog een fijne dag gewenst.

I-Inawa! Kalmeer een beetje!

D-Dat geldt ook voor mij!

Ik besef dat u sommige dingen liever met elkaar bespreekt... Maar zet ons toch niet buitenspel!

J-Ja?!

V-Vrouwe Kushara!

Uiteraard! Niets op de wereld maakt mij gelukkiger dan uw assistent te zijn!

Dank u vriendelijk, Zelda. Dankzij u hebben we dit vreemde misverstand de wereld uit geholpen.

Ik wil u op de juiste wijze bedanken. Neemt u alstublieft deze broche van mij aan.

Ik zal naar ons dorp wederkeren. Ik hoop dat u gauw weer bij ons langskomt.

Ach... Volgens mij vermijdt vrouwe Kushara me de laatste tijd...

Zou ze soms denken dat ik niet geschikt ben als assistent?

Ah! Zelda! Wat gênant dat u me dat heeft horen zeggen...

Weet u... Onze leider, vrouwe Kushara, gedraagt zich de laatste tijd een beetje vreemd.

Sinds de scheur hersteld is, verlaat ze steeds vaker ons dorp...

Maar als ik haar erover vraag, wimpelt ze me steeds af.

Uiteindelijk ben ik erachter gekomen dat vrouwe Kushara heer Dradd ergens over raadpleegt.

Zelfs voordat ze leiders geworden zijn, waren ze al lang vrienden. Het is dus niet zo vreemd dat ze hem om advies vraagt...

...maar ze zou mij toch ook om raad kunnen vragen? Ik voel me nu aan de kant gezet...

Zelda!

Zou u aan heer Dradd willen vragen wat vrouwe Kushara met hem bespreekt?

Ik vraag dat aan u, omdat vrouwe Kushara misschien heer Dradd heeft gevraagd dat niet aan mij te vertellen.

Ik zal u wat u maar wilt als een beloning geven! Alstublieft! Zou u me willen helpen?

Als vrouwe Kushara een probleem heeft, wil ik haar kunnen bijstaan.

Zou u alstublieft aan heer Dradd willen vragen wat vrouwe Kushara met hem bespreekt?

Ah! Zelda! Het spijt me dat ik ook op eigen houtje wat speurwerk heb gedaan.

Ik heb namelijk vrouwe Kushara zien weggaan en ben haar hierheen gevolgd...

Korte tijd later kwam Inawa hier ook naartoe...

Ik wist niet dat heer Dradd ook achter haar rug om ertussenuit kneep...

We willen ze nu gezamenlijk hierover confronteren, maar we wachten op het juiste moment...

Ze vinden ons allebei vast ongeschikt voor onze taken als assistenten...

We willen beide leiders gezamenlijk hierover ondervragen, maar we wachten op het juiste moment...

Hmm... Jabu-Jabu, die scheur... De problemen stapelen zich op...

Wellicht zal ik eerst een gezant naar Jabu-Jabu's grot sturen om de scheur daar te onderzoeken.

Zelda... Mijn dank is groot voor wat u allemaal voor ons heeft gedaan.

Ik kan nog haast niet geloven dat de leiders eindelijk hun ruzie hebben bijgelegd...

Dat is echt een pak van mijn kieuwen.

Onze ruziënde leiders... De grote scheur... Het spoor van ravage dat Jabu-Jabu heeft achtergelaten...

Ik durf er haast niet aan te denken wat er van ons terecht was gekomen als u er niet was geweest, Zelda...

Alleen al de gedachte geeft me rillingen over mijn schubben...

Ik kan u niet genoeg bedanken. Dus nogmaals bedankt!

O, Zelda! Welkom! Het is altijd fijn om u hier te zien.

U heeft de eeuwige dank van het zeevolk voor het redden van de Jabul-wateren.

Ook al zijn sommige dingen onherstelbaar vernietigd, onze volken zullen samen hun uiterste best doen om deze ramp te boven te komen.

Dat Jabu-Jabu opeens vreselijk tekeergaat... Dat is toch ongehoord? Hij is altijd zo kalm...

Alles is klaar.

Het is zeker een goed idee om een optreden te geven, maar wilt u niet toch het riviervolk vragen om met ons mee te spelen?

Tot nu toe hebben we nooit zonder hen opgetreden...